Drop….

imagesGSFR8AP8

Onder in het keukenkastje, onder het brood, naast de thee. Daar stond ie. Elke keer als ik er langs liep, riep hij zachtjes. Ik kon de verleiding over het algemeen niet trotseren. Oh, die droppot. Een glazen droppot, die me bij het openen van het kastje, glunderend aankeek. Kijk eens hoeveel dropjes er nog inzitten! Je kunt er best nog eentje nemen, dat merkt niemand. Na zes keer langs het kastje lopen, ging die vlieger niet meer op. Ik heb sterk het vermoeden dat de droppot ook naar andere gezinsleden lonkte die ook de druk niet konden weerstaan. Zo’n pot was altijd sneller leeg dan mijn ouders aan het begin van de week konden vermoeden.

In mijn geboortedorp, een eeuw geleden, toen televisie nog geen gebruikelijk onderdeel was van het meubilair, was er een gezin dat elke woensdagmiddag de kinderen uit de buurt uitnodigde om in de garage op een wit laken de woensdagmiddag-tv te komen kijken. We zaten op –meegebrachte- kussens in die garage met open mond te staren naar de Berenboot en meer van dat soort prachtige kindertelevisie. We moesten betalen om te kijken en wel in de vorm van dropje. Bij de deur stond een snoeptrommel die bij binnenkomst langzaam gevuld werd met drop en andere snoepjes rechtstreeks uit plakkerige kinderhandjes.

Drop, echt, je kunt me er ’s nachts voor wakker maken. Zachte zoete drop, muntdrop het liefst. Is het de smaak, de structuur? Ik weet het niet, maar geef mij een zak drop en ik eet hem voordat je ‘Hottentottententententoonstelling’ kunt zeggen. Mijn grootste vrees tijdens mijn zwangerschappen was dan ook dat ik de drop moest afzweren. Dat viel in de praktijk gelukkig mee, ik at mijn drop en mijn bloeddruk was nooit te hoog of te laag. Er is een dropreclame waar de hoofdrol mij op het lijf geschreven is. In die reclame brengt een jongen, die duidelijk geen Nederlandse (voor)ouders heeft, kleren naar de stomerij. De stomerij-dame is net kleren aan het controleren die gestoomd moeten worden. Uit de jaszak pulkt ze een vastgeplakt dropje en stopt het, na een korte inspectie, in haar mond. De jongen bespreekt dit voorval vol verbazing aan zijn mobiele telefoon met een vriend. Ik snap zijn verbazing, maar ik begrijp haar beter.

Wie kan zo’n dropje nou weerstaan.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

1 Response to Drop….

  1. Han says:

    Zoooo herkenbaar en goed verwoord, ‘ t loopt mijn mond uit…:-) k stap nu onmiddelijk op m’n fiets om drop! te halen… Bedankt he!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s